This page is hosted for free by cba.pl. Are you the owner of this page? You can remove this message and unlock many additional features by upgrading to PRO or VIP hosting for just 0.83 PLN!
Want to support this website? Click here and buy hosting plan!
ZKS Stilon Gorzów


PIŁKA WODNA

Sekcja piłki wodnej została założona w 1959 r., ale już pięć lat wcześniej gorzowskie środowisko sportowe miało kontakt z tą dyscypliną sportu, gdyż w mieście nad Wartą rozegrano barażowy turniej o wejście do I ligi waterpolowej (z udziałem Stali-Pafawagu Wrocław, Gwardii-Wisły Kraków, Ogniwa-Polonii Bytom i Gwardii-Arkonii Szczecin), a także turniej zespołów reprezentujących sekcje pływackie gorzowskich klubów.

W 1956 r. reprezentacja Gorzowa rozegrała towarzyski mecz z reprezentacją Dzierżoniowa, ulegając gościom 2:6. W dwóch następnych sezonach gorzowianie zagrali dwa kolejne spotkania towarzyskie, i oba wygrali: z Dynamem Berlin 17:7, i z Lokomotive Frankfurt nad Odrą 8:1.

Inicjatorami powołania sekcji waterpolowej w KS Unia byli: pan Leszek Nowak (szef działu reklamy w GZWS), były zawodnik bytomskiej Polonii - Ryszard Łuczak, a także Jan Grabizna i pierwszy szkoleniowiec gorzowskiego zespołu - przybyły z Olimpii Poznań Eugeniusz Olszewski. Trzej ostatni, wraz z kilkoma następnymi "śmiałkami" (Ireneusz Tonn, Jan Tarułka, Adam Stefaniuk, Zygmunt Rybak, Maciej Niedziałkowski, Roman Furmaniak, Marek Wojsznis, Parzyszek, Prokiewicz, Radziszewski) szybko stworzyli eksperymentalną ekipę, która trenowała, z uwagi na brak bazy, na ... rozległych rozlewiskach Warty.

Już w październiku 1959 drużyna Unii próbowała sił w rozgrywkach o wejście do II ligi, przegrywając na turnieju w Janowie z Wartą Poznań 3:7 i Naprzodem Janów 3:5, oraz pokonując Tęczę Kielce 5:0. W kolejnych dwóch latach gorzowscy waterpoliści rozgrywali jedynie mecze towarzyskie. Kolejną próbę walki o II ligę podjęto w 1962 r. Po pokonaniu Arkonii II Szczecin w mistrzostwach okręgu szczecińskiego (2:2 i 4:3), Stilon brał udział w turnieju eliminacyjnym w stolicy, w którym zwyciężył KSZO Ostrowiec (6:5) i Start Bytom (7:5), ale w decydującym o awansie spotkaniu uległ warszawskiej Sparcie (4:9).

Wkrótce po tym turnieju, ze względu na reformę rozgrywek (likwidacja II ligi i powiększenie do dwóch grup I ligi) Stilon - po pokonaniu w decydującym spotkaniu Anilany Łódź - znalazł się w 1963 r. wśród najlepszych ekip w kraju (w gr. północnej), zajmując jednak ostatnie miejsce. Podobnie było w następnym sezonie.

W 1965 r., z powodu kolejnej reorganizacji - zmniejszenia I ligi do 8 zespołów, gorzowianie w pierwszej "połówce" sezonu ponownie uczestniczyli w cyklu eliminacji o awans. Przeciwnikami Stilonu było siedem innych zespołów z I i II ligi: Śląsk Wrocław, Olimpia Poznań, Anilana Łódź, Ślęza Wrocław, Fortuna Bytom, Neptun Stargard Szczeciński i Górnik Zabrze. Awans wywalczyły jednak obydwie wrocławskie ekipy.

Jesienią odbyły się kolejne eliminacje o wejście do rozgrywek I ligi sezonu 1966. Tym razem stilonowcy wywalczyli awans, pokonując kolejno: Neptuna Stargard Szczeciński, Fortunę Bytom, Pronit Pionki, i w trójmeczu barażowym Anilanę Łódź (5:6, 5:1, 6:2).

Sezon 1966 to ponownie zacięte boje o utrzymanie, zakończone sukcesem po wygranej 4 września w decydującym meczu z Anilaną Łódź. Łącznie Stilon w całym sezonie zwyciężył w trzech z dwudziestu jeden pojedynków, jednak wystarczyło to na wyprzedzenie w tabeli łodzian, którzy zanotowali jedynie jedną wygraną i jeden remis.

Skład drużyny przedstawiał się wówczas następująco: Rafał Biliński, Tadeusz Dworak, Jerzy Karymow, Jan Królak, Ryszard Łuczak, Edmund Olszewski, Zygmunt Rybak, Adam Stefaniuk, Jan Tarułka, Ireneusz Tonn, Marek Wojsznis, Ryszard Załuski.

W 1967 r. gorzowianie zdołali wygrać zaledwie jedno spotkanie, stąd zajęli ostatnie miejsce w I lidze. Szybko jednak do niej wrócili, gdyż najpierw pozytywna decyzja PZPł., a potem wygrany baraż z Tęczą Kielce (w lutym 1968 r.) umożliwiły im ponowny start w ekstraklasie.

W okresie tym (druga połowa lat 60-tych) do czołowych zawodników Stilonu należeli obok wcześniej wspomnianych także: Edmund Chmielewski, Andrzej Gdula, Marian Klim, Henryk Mowczan, Ryszard Sudczak, Zygmunt Tchórz, A. Wawer i Wiesław Załuski.

Po kolejnym spadku z I ligi, w 1969 r. stilonowcy znów musieli uczestniczyć w eliminacjach o awans. Także i tym razem szybko wrócili do grona najlepszych zespołów w kraju, pewnie pokonując na turnieju w Sosnowcu GKS Katowice 8:4, Neptuna Stargard Szczeciński 8:3 i MKS Szczecin 8:0. 

W następnych latach, po likwidacji II ligi, gorzowianie nie musieli już walczyć o utrzymanie, jednak w sekcji zaznaczył się dość duży kryzys. Po zajęciu 6. m-ca w lidze (1972 r.) dość nieoczekiwanie zarząd klubu postanowił na dwa lata wycofać ekipę waterpolistów z rozgrywek o letnie mistrzostwo Polski.

W 1971 roku dwaj pierwsi gorzowianie zadebiutowali w reprezentacji Polski seniorów: Tadeusz Majcherski (w spotkaniu Polska - Australia), oraz Jacek Perliński (Polska - Węgry).

W tym czasie skład drużyny uległ znacznym przeobrażeniom. Zakończyli kariery starsi zawodnicy, natomiast mocno zainwestowano w szkolenie młodzieży, toteż pojawiły się sukcesy w MPJ: najpierw medale brązowe i srebrne, a w 1974 r. - tytuł mistrzowski.

Kadra z lat 1971-72 wyglądała następująco: Ryszard Bartczak, Andrzej Chmielewski, Ryszard Janiak, Mirosław Kałasz, Marian Klim, Adam Krawczyk, Andrzej Kuś, Henryk Majcherski, Tadeusz Majcherski, Waldemar Marchwart, Henryk Mowczan, Zygmunt Rybak, Zygmunt Tchórz, Ireneusz Tonn.

Z kolei po powrocie do ligi (1975 r.) trzon zespołu tworzyli już mistrzowie Polski juniorów: Krzysztof Chojak, Piotr Diakonów, Henryk Majcherski, Waldemar Marchwart, Jacek Osiński, Marek Osiński, Bogusław Roguś, Grzegorz Roguś, Zygmunt Tchórz, i Paweł Zabiszak, wsparci rutynowanymi: T. Majcherskim i Perlińskim.

Rok 1976 był swoistym preludium do przyszłych sukcesów gorzowskich waterpolistów. Stilonowcy zdobyli wówczas: brązowy medal MP, srebrny medal Halowych MP, Puchar Polski seniorów i juniorów, MP juniorów, halowe MP juniorów, MP młodzików, oraz ... Międzynarodowy Puchar CSRS, i Puchar Komarna (CSRS).

Następne lata były okresem walki o hegemonię w kraju. W 1976 r. Stilon po raz pierwszy stanął na podium zajmując III miejsce w lidze za Arkonią Szczecin i Legią Warszawa, a w 1977 r. wywalczył historyczny tytuł Drużynowego MP. A oto wyniki gorzowskich waterpolistów w drodze po mistrzostwo: z Polonią Bytom 20:1, z KSZO Ostrowiec Świętokrzyski 9:7 (oba mecze w Gorzowie), z Anilaną Łódź 5:4, z Legią Warszawa 6:5 (oba mecze w Łodzi), ze Ślęzą Wrocław 10:4, ze Stalą Stocznia Szczecin 5:3, z Arkonią Szczecin 10:6 (wszystkie mecze w Szczecinie), z Polonią 14:0, ze Stalą Stocznia 7:1, ze Ślęzą 11:1, z Anilaną 6:5, z KSZO 12:6, z Arkonią 8:8, z Legią 12:6 (wszystkie mecze w Szczecinie). Pierwszy tytuł mistrzowski wywalczyli: Piotr Diakonów, Grzegorz Roguś, Jacek Perliński, Waldemar Marchwart, Tadeusz Majcherski, Marek Osiński, Krzysztof Chojak, Jacek Osiński, Paweł Zabiszak, Henryk Majcherski, Andrzej Pawlak i Wojciech Jeruzal.

Od 1980 r. rozpoczął się absolutny prymat krajowy zespołu Stilonu. Seniorzy zwyciężali zdecydowanie w letnich i halowych MP oraz (poza 1981 r.) w Pucharze Polski. Każdego roku w drużynie było 6-8 zawodników z klasą mistrzowską i kilku-kilkunastu reprezentantów Polski. Najpoważniejszymi rywalami Stilonu były drużyny Arkonii Szczecin, KSZO Ostrowiec, Anilany Łódź, Budowlanych Wrocław i Legii Warszawa.

Główny udział w tych sukcesach miało kolejne pokolenie stilonowskich waterpolistów, między innymi: Waldemar Dudziak, Krzysztof Sieroń, Piotr Bukowski, Andrzej Kobuz, Janusz Gogola, Janusz Michalski, Artur Pisarski, Edward Pawlus, Roman Tomaszewski, Andrzej Ryński, Sławomir Andruszkiewicz, Krzysztof Borowski, Piotr Bujko, Janusz Madejek, Adam Stefański, Tomasz Stankiewicz, Krzysztof Garbolewski, Józef Pawlak, Leszek Pękalski, Maciej Dzikowski, Ireneusz Łuczak i Rafał Mosiężny.

W 1992 r. zespół Stilonu wycofano z rozgrywek o letnie MP. Drużyna powróciła jeszcze na rozgrywki sezonu 1996, zdobywając po raz 15. tytuł mistrzowski. Od 1997 roku startowała pod szyldem MKP Słowianka, a od 2005 występuje jako GKPW 59 (Gorzowski Klub Piłki Wodnej).

Piłkarze wodni Stilonu uczestniczyli kilkakrotnie w rozgrywkach Klubowego Pucharu Europy. Nie odnieśli w nich wielkich sukcesów, choć dwukrotne zakwalifikowanie się do ćwierćfinałów jest warte odnotowania. Na uwagę zasługują też zwycięstwa w silnie obsadzonych turniejach międzynarodowych, m. in. w Presov, Miskolcu, Moskwie, Bratysławie i Gorzowie.

Wielu gorzowskich zawodników reprezentowało Polskę w Mistrzostwach Europy: jako pierwszy Jacek Perliński (1974), a od 1977 r. regularnie po kilka osób. Najdłuższy staż reprezentacyjny mieli Piotr Diakonów, Józef Pawlak, Jacek Osiński, Janusz Michalski i Sławomir Andruszkiewicz. Pięciu zawodników było objętych przygotowaniami na letnie igrzyska w Moskwie w 1980 r.

W kadrze narodowej stilonowcy znajdowali się już od połowy lat 70-tych. Pierwszymi reprezentantami byli: T. Dworak (w seniorach) oraz I. Tonn (w juniorach). Po nich do kadry awansowali m. in. R. Załuski, M. Klim, R. Sudczak, bracia Majcherscy, H. Mowczan i Z. Tchórz.

Sekcja piłki wodnej w okresie 50 lat (w barwach ZKS Stilon, MKP Słowianka, GKPW 59) zdobyła razem ponad 140 medali Mistrzostw Polski we wszystkich kategoriach wiekowych: MP seniorów w Letnich i Halowych MP, MP juniorów starszych, juniorów młodszych i młodzików.

W Mistrzostwach Świata juniorów w Dunkierce w 1995 r. (był to jedyny dotychczasowy występ Polaków na MŚ) zagrało pięciu gorzowian: Sebastian Żabski, Daniel Wasilewski, Marcin Stachowiak, Łukasz Staszak i Jakub Lepieszkiewicz.

Osiągnięcia zespołu były dziełem głównie Ryszarda Łuczaka. W uznaniu zasług dla rozwoju piłki wodnej, Polski Związek Pływacki ogłosił go w 1981 r. trenerem roku i wielokrotnie powierzał mu opiekę nad reprezentacją kraju. W klubie współpracowali z nim w różnych okresach: Wiesław Załuski oraz absolwenci miejscowej AWF: Andrzej Kuś, Wojciech Jeruzal, Jacek Osiński, Sławomir Andruszkiewicz i Krzysztof Garbolewski.

ZKS Stilon Gorzów zdobył Drużynowe (letnie) Mistrzostwo Polski w latach: 1977-78, 1980-91, 1996; natomiast Puchar Polski w latach: 1976-77, 1979-80, 1982-91, 1994-95.

Statystyki